• REPRISE: Een korte geschiedenis van collectief renoveren

    Leestijd: 11 minuten, door Haico van Nunen en Yuri van Bergen, Renda (november 2022)

    In deze artikelenserie blikken we terug op stukken die we enkele jaren geleden schreven. Dit keer staat collectief renoveren centraal.

    Iedere particuliere woning individueel benaderen via een keukentafelgesprek is ondoenlijk. Bundeling van activiteiten kan dan een oplossing bieden. Maar hoe bundel je 5 miljoen particuliere woningen? Elke bewoner vindt zichzelf tenslotte uniek, en zijn of haar woning al helemaal. Toch zijn er, wanneer je door je oogharen kijkt, diverse vormen van collectiviteit te ontdekken. In dit artikel uit 2022 hebben we een aantal van die vormen naast elkaar gezet, en dan met name de voorwaarden en uitgangspunten van die ordening beschouwd.

    Wat de meeste collectieve vormen gemeen hebben, is dat er voorwerk nodig is om daarna snelheid te kunnen maken. Dat betekent ook dat je dit voorwerk moet waarmaken, wil je bewijzen dat collectief renoveren werkt. Maar in een tijd waarin het eerste succes telt en de lange termijn niet altijd voorop staat, blijkt dat lastig. Er is dan ook behoefte aan flexibiliteit binnen een collectieve aanpak om continuïteit te garanderen. Dat lijkt wellicht tegenstrijdig als je juist collectieven aan het vormen bent — maar daar ligt precies de sleutel tot succes.

    Lees meer
  • REPRISE – Een warmtevisie… en nu?

    Leestijd: 12 minuten, door Haico van Nunen, Renda (april 2021)

    Vijf jaar geleden schreven we dit artikel op het moment dat gemeenten net hun warmtevisie hadden afgerond en zich opmaakten voor de vertaalslag naar wijkuitvoeringsplannen. Destijds leek de koers helder: aan de knoppen draaien op basis van kengetallen en scenario’s, en van daaruit naar de wijk. De praktijk van de afgelopen jaren laat zien dat niet al die knoppen even soepel draaiden. De ontwikkeling en uitrol van warmtenetten liep, mede door overheidsingrijpen, vertraging op. En de doorrekening van buurten en wijken naar concrete oplossingen bleek weerbarstiger dan gedacht, simpelweg omdat de gemiddelde bewoner niet bestaat.

    Wat toen al zichtbaar werd, is inmiddels nog scherper geworden: de gewenste schaal vind je niet op archetypeniveau. Je moet een laag dieper gaan, op het niveau van de component. De component stelt je namelijk in staat om maatwerk te leveren binnen een collectieve aanpak. Dat inzicht opent de weg om niet langer per project, maar programmatisch te werken. Dit artikel laat zien hoe we daar toen al mee omgingen, en we nu voor veel gemeenten mee bezig zijn.

    Iedere gemeente is na de vaststelling van Regionale Energie Strategieën hard aan de slag gegaan om een warmtevisie op te stellen. Bij de meesten is dit ook gelukt. Soms met veel bloed, zweet en tranen. Daarmee is voor gemeenten een grote hobbel genomen, de koers is gezet. Op hoofdlijnen dan, want de meeste warmtevisie gaan over het buurt- of zelfs wijkniveau. Maar om de gevraagde deadline te halen is daarbij wel veel over één kam geschoren. Voor nu is het klaar, toch?

    Lees meer
  • REPRISE: Van RES naar wijk

    Leestijd: 11 minuten, door Haico van Nunen, Renda (Januari 2021)

    In deze artikelenserie blikken we terug op stukken die we enkele jaren geleden schreven. Dit keer staat de route centraal van politieke ambities voor de regio naar de concrete vertaling op wijkniveau: van RES naar wijk.

    Het artikel schetst de situatie van vijf jaar geleden en gaat uit van een scenario waarin er inmiddels veel meer duidelijkheid zou zijn. De RES-plannen moesten worden opgesteld, de transitievisie warmte zou daaruit volgen, en dat vormde het startpunt voor de vele wijkuitvoeringsplannen (WUP’s) — waar we nu, zo was de verwachting, volop mee bezig zouden zijn.

    De praktijk blijkt weerbarstiger. De destijds zo helder geachte kaders zijn dat toch minder gebleken dan gedacht: in veel gemeenten is nog altijd geen definitieve keuze gemaakt in de transitievisie warmte. Wijkuitvoeringsplannen zijn dan ook nog maar beperkt beschikbaar. Het artikel laat zien welke keuzes er eigenlijk gemaakt moeten worden, en verklaart daarmee tegelijk het beperkte aantal WUP’s.

    De bewoner is formeel aan zet, maar ervaart zelf nog geen probleem. We zijn dan wel in de wijk aangekomen, maar we zoeken nog naar het juiste verhaal dat daar verteld moet worden. Zonder een duidelijke aanleiding gebeurt er weinig in de buurten. Biedt bewoners perspectief is daarom (nogmaals) de oproep.

    Lees meer
  • REPRISE: STUREN OP DUURZAMER BEZIT

    Leestijd: 11 minuten, door Haico van Nunen, Renda (November 2020)

    In deze artikelenserie blikken we terug op stukken die we enkele jaren geleden schreven. Dit keer staat het thema sturen op duurzaam bezit centraal. Hoe kun je als beleidsmaker keuzes maken die recht doen aan alle ambities?

    Die vraag is de afgelopen vijf jaar alleen maar urgenter geworden. De ambities zijn groter, terwijl de opgave complexer is geworden. Nieuwe vraagstukken, zoals netcongestie en de afbouw van saldering, spelen inmiddels een belangrijke rol. Tegelijkertijd zijn er ook positieve ontwikkelingen. Met de komst van de Standaard is er meer houvast ontstaan en circulariteit krijgt steeds nadrukkelijker een plek binnen duurzaam vastgoedbeleid.

    Toch worstelen veel gemeenten nog altijd met het opstellen van WijkUitvoeringsPlannen. De praktijk laat zien dat het helpt om buurten op een andere manier te ordenen, zodat keuzes beter onderbouwd en plannen concreter kunnen worden gemaakt. In dit artikel, wat nog steeds relevant is, lichten we toe waarom die andere ordening nodig is en hoe deze kan bijdragen aan beter sturen op duurzaam bezit.

    Lees meer
  • REPRISE: STAP VOOR STAP VERDUURZAMEN

    Leestijd: 11 minuten, door Haico van Nunen, Renda (Mei 2020)

    Wat betekent dat voor een individuele woning?

    In deze artikelenserie blikken we terug op stukken die we enkele jaren geleden schreven. Dit keer: stap voor stap verduurzamen. In 2020 was dat nog lang niet zo vanzelfsprekend als nu. Wie renoveerde, moest vooral alles in één keer aanpakken, zo was vaak de gedachte.

    Gelukkig kijken we daar met zijn allen inmiddels anders naar. Stap voor stap verduurzamen is steeds normaler geworden — zolang elke stap maar onderdeel is van een duidelijke route naar het einddoel. Precies dat was de kern van het oorspronkelijke artikel: voorkom losse maatregelen zonder samenhang en werk toe naar het beste resultaat voor de woning, op het juiste moment.

    Ook de oproep aan de overheid om duidelijke doelen te stellen blijft relevant. Inmiddels kennen we de Standaard, die richting geeft aan het prestatieniveau van woningen. En de menukaart en digitale toets waar we toen over schreven, zien we nu terug in onze Integrale Buurtaanpak en de verdere ontwikkeling van de Ikwoon-app. Mooi om te zien dat ideeën van toen inmiddels praktijk zijn geworden.

    Lees meer