• Verduurzaming van karakteristieke woningen

    Leestijd: 3 – 4 minuten, door: Pieter Deijkers

    Het verduurzamen van karakteristieke panden en wijken vraagt om extra aandacht voor de beeldkwaliteit. De zorgvuldig vormgegeven woningen, uit de tijd dat bouwmateriaal duurder was dan de te leveren arbeid, voldoen niet meer aan de hedendaagse energetische eisen die we stellen. Waar in de jaren ’80 het vakmanschap nog vaak werd vervangen door of verstopt achter plaatmateriaal weten we dit nu te waarderen.  Wanneer we deze beeldelementen ‘laten verdwijnen’ zullen ze niet meer terugkeren.  Het van buitenaf isoleren van deze karakteristieke woning stuit daarom vaak op weerstand vanuit welstand, maar ook steeds vaker vanuit de gebouweigenaar en de bewoners. En zeg nou eens eerlijk, het is toch ook zonde om deze prachtige woningen, met markant metselwerk, karakteristieke houten kozijnen en authentieke daken, achter een laag isolatiemateriaal afgewerkt werkt met inspiratieloze kunststof strips of beplating weg te stoppen. Juist deze historische en karakteristieke panden waar het vakmanschap aan af te lezen is geven sfeer en identiteit aan een straat, wijk of stad. Iets waar we zuinig op moeten zijn!

    Lees meer
  • Waarom het verplicht isoleren van woningen verstandig is

    Leestijd: 4 – 5 minuten, door: Sven Ringelberg

    De verduurzaming van de gebouwde omgeving krijgt de laatste maanden wat minder de aandacht, maar achter de schermen loopt alles onverminderd hard door. Het Klimaatakkoord spreekt over een groot aantal ambitieuze programma’s. Bekend zijn bijvoorbeeld de aardgasvrije wijken, die laatst nog gefileerd werden door de Rekenkamer en de renovatieversneller bij woningcorporaties. Er is echter één project dat mijn interesse het meest heeft gewekt: de minimale isolatie eisen voor de bestaande woningbouw. Het Klimaatakkoord noemt dit nogal cryptisch de ‘standaard en streefwaarden’.

    Lees meer
  • DUURZAAM WONEN IS MEER DAN CO2 BESPAREN (Deel 2)

    Leestijd: 3 – 5 minuten, door: Sandra Arts

    Inmiddels is het een half jaar geleden dat ik met het artikel ‘Duurzaam wonen is meer dan CO2 besparen’ mijn visie op het renoveren met de druk van het klimaatakkoord heb verwoord. Dit artikel sloot af met de zin: “er is een architect nieuwe stijl nodig die techniek en technische innovatie kan integreren binnen een sociaal ontwerp, gericht op een leefbare wijk van woning tot woonomgeving!” Bij alle projecten die wij in handen hebben domineert deze visie. Door de opdrachtgever inzicht te geven in de huidige kwaliteiten van een complex en wat het betekent om de woningen aan de toekomstwensen te laten voldoen kan deze een weloverwogen besluit nemen wat de meest geschikte aanpak is voor nu en/of voor later. In dit proces worden ook de wensen en eisen van andere belanghebbenden, zoals bewoners en gemeenten, meegenomen.

    Onder ander bij onze projecten in Arnhem, Eindhoven en Meijel hebben we deze integrale afweging tussen beeld, leefbaarheid, techniek en energieambitie zorgvuldig gemaakt. Hieronder volgt een korte beschrijving van deze projecten.  De voorbeelden geven het resultaat weer van een betaalbare en duurzame oplossing voor het verwezenlijken van een leefbare gebouwde omgeving. Niet de letterlijke voorbeelden staan hier centraal, maar juist de breedheid van de invullingen (die niet gaan over onderhoud en/of sloop-nieuwbouw). Tevens zijn de voorbeelden bedoeld als inspiratie op het gewenste tempo om duizend woningen per dag te renoveren.

    Lees meer
  • HET VOLKSHUISVESTELIJKE EXPERIMENT VAN SCHAALVERGROTING

    Leestijd: 6 – 8 minuten, door: Yuri van Bergen

    Met elkaar werken aan het idee van wonen in de bestaande wijken van de toekomst komt steeds hoger op de agenda te staan. En met bestaande wijken van de toekomst heb ik het dus over de 1787 wijken met daarin in totaal 7,8 miljoen woningen. De inmiddels meer dan 17,3 miljoen bewoners van deze woningen hebben allemaal verschillende leeftijden, achtergronden en  inkomens. Volgens het Nibud bestaat in 2019 inmiddels de helft van ons besteedbare inkomen uit vaste lasten en wordt die andere helft gebruikt voor voeding, kleding, onderhoud en spullen. En de race om de portemonnee is nog maar net begonnen. Vanuit het klimaatakkoord zullen we als consumenten anders gaan kijken naar onze uitgaven. Want vroeg of laat wordt ons vervoer elektrisch, veranderd ons voedselpatroon en worden onze spullen circulair. En binnen deze langzaam veranderende duurzamere samenleving zullen we op momenten óók stil gaan staan bij ons verstandig voorbereiden op gasloos wonen. Dit is een volkshuisvestelijk experiment met een grotere omvang dan de bouw van onze afsluitdijk! Een volkshuisvestelijk experiment dat meer impact op ons huishouden zal hebben dan de kredietcrisis uit 2007 heeft gehad. Ik heb het over de verduurzaming van gemiddeld duizend woningen per dag!

    Lees meer
  • Het renoveren in componenten maakt de klant weer koning

    Leestijd 6 – 8 minuten, door Yuri van Bergen

    De duurzaamheidsopgave van de gebouwde omgeving is geen louter technische opgave.

    Het is voor iedereen nu wel duidelijk dat er een grote duurzaamheidsopgave voor ons ligt, die met de dag groter lijkt te worden. De dagelijkse dosis aan slecht nieuws over het klimaat kan ons het idee geven dat er niets meer te redden valt, terwijl we eigenlijk nog niet eens zijn begonnen. We verschillen met zijn allen nogal van mening over de oplossingen waarmee we aan de verduurzamingsopgave kunnen voldoen. Die visies zijn afhankelijk van positie en belang en lijken minder gericht op het collectieve doel: een duurzame wereld voor iedereen.

    Dit geldt ook zeker voor de opgave voor de gebouwde omgeving. In een eerder artikel hebben we Diederik Samsom al eens vriendelijk gevraagd of hij de “bouwbubbel” wilde doorprikken. Deze “bouwbubbel” houdt in dat men zich binnen de bouwsector enkel richt op het laaghangend fruit: de woningen waar een ‘makkelijke’ duurzame winst te behalen is (namelijk aan de ene kant nieuwbouw en aan de andere kant de renovatie van sociale woningen). Men gaat dan voorbij aan een grote en belangrijke groep: de miljoenen woningen in bezit van eigenaar-bewoners. Het is te gemakkelijk om te zeggen dat deze groep later kan leren van de resultaten uit de voorbeelden vanuit de sociale sector. Het probleem voor deze geplande opschaling ligt deels bij een middengroep die in het verleden verleid is tot het kopen van een huis (veelal voormalig corporatie bezit of woningen met een hiermee vergelijkbare kwaliteit). Deze mensen kunnen vaak net, maar vaak ook net niet, het noodzakelijk onderhoud aan hun woningen betalen. Daarnaast gaat het ook om mensen die misschien wel wat meer financiële mogelijkheden hebben maar waarbij de oplossingen die men nu bij de sociale woningbouw inzet, nog steeds verre van betaalbaar zijn.

    Lees meer