• De wijk van de toekomst

    Impressie van de Slimme Wijk in Helmond, offcieel Brainport Smart District geheten. Hier oogsten bewoners in hun eigen moestuin. © UNStudio

    Waar meer keuze is dan schilderen of sloop-(ver)nieuwbouw

    Leestijd 3 – 5 minuten, door: Pieter Deijkers

    H et denken over wonen in de toekomst heeft weer een podium en elan gevonden. Steeds vaker worden er rondetafelgesprekken, inspreekavonden en participatie workshops georganiseerd. Dit jaar heb ik zelf aan twee uiteenlopende workshops deel mogen nemen die me energie en ideeën hebben gegeven.. Eén van de workshops ging over de wijk van de toekomst. Hierin werden we gevraagd om mee te denken over de wijk van de toekomst, onbelemmerd door huidige wet- en regelgeving, met ruimte om ambities en idealen te verwezenlijken. De andere workshop ging over de toekomst van sociale woonwijken met erfgoedwaarde, welke door huidige wet en regelgeving stilstaan in ontwikkeling. Twee totaal verschillende uitgangspunten. En om de verschillen nog groter te maken vond de ene workshop plaats in Eindhoven (wijk van de toekomst) en de andere in Turnhout (sociale woonwijken met erfgoedwaarde). Hoewel de tegenstelling op het eerste gezicht groot lijkt, blijkt dat de wensen dichter bij elkaar liggen en er meer overeenkomsten zijn dan je in eerste instantie zou denken.

    Lees meer
  • DUURZAAM WONEN IS MEER DAN CO2 BESPAREN (Deel 2)

    Leestijd: 3 – 5 minuten, door: Sandra Arts

    Inmiddels is het een half jaar geleden dat ik met het artikel ‘Duurzaam wonen is meer dan CO2 besparen’ mijn visie op het renoveren met de druk van het klimaatakkoord heb verwoord. Dit artikel sloot af met de zin: “er is een architect nieuwe stijl nodig die techniek en technische innovatie kan integreren binnen een sociaal ontwerp, gericht op een leefbare wijk van woning tot woonomgeving!” Bij alle projecten die wij in handen hebben domineert deze visie. Door de opdrachtgever inzicht te geven in de huidige kwaliteiten van een complex en wat het betekent om de woningen aan de toekomstwensen te laten voldoen kan deze een weloverwogen besluit nemen wat de meest geschikte aanpak is voor nu en/of voor later. In dit proces worden ook de wensen en eisen van andere belanghebbenden, zoals bewoners en gemeenten, meegenomen.

    Onder ander bij onze projecten in Arnhem, Eindhoven en Meijel hebben we deze integrale afweging tussen beeld, leefbaarheid, techniek en energieambitie zorgvuldig gemaakt. Hieronder volgt een korte beschrijving van deze projecten.  De voorbeelden geven het resultaat weer van een betaalbare en duurzame oplossing voor het verwezenlijken van een leefbare gebouwde omgeving. Niet de letterlijke voorbeelden staan hier centraal, maar juist de breedheid van de invullingen (die niet gaan over onderhoud en/of sloop-nieuwbouw). Tevens zijn de voorbeelden bedoeld als inspiratie op het gewenste tempo om duizend woningen per dag te renoveren.

    Lees meer
  • Doelgroep tussen wal en schip

    Leestijd 5 – 7 minuten, door Merle Savelsberg

    De laatste jaren trekt de woningmarkt weer flink aan. De prijzen stijgen en de steden kunnen het niet allemaal meer even goed bolwerken. Woningnood is niet iets nieuws. Na de tweede wereldoorlog was er ook sprake van een schaarste in het woningaanbod op de Nederlandse markt. Toen werden de wederopbouwwijken in snelle opeenvolging gebouwd om iedereen te kunnen huisvesten. Het grootste dal in de woningmarkt is echter wel bereikt. De economie sterkt weer aan. Maar hoe zit dat voor starters op de woningmarkt?

    Als starter valt het niet mee. Wanneer je klaar bent met studeren, moet je een baan en nieuw onderdak vinden. De meesten vinden een kantoorbaan van negen tot vijf waarbij de vrijheid van het studeren en ‘eventjes naar huis gaan omdat je geen zin meer hebt’ er niet meer in zit. Dat is voor sommigen even slikken. Niet alleen behoor je nu tot de ‘grote mensen wereld’ van het werken, je zal te zijner tijd je eenvoudige studentenkamer moeten verlaten en inruilen voor een appartement of huis. En dat blijkt in deze tijden nog niet zo eenvoudig als dat het doet klinken.

    Lees meer
  • Willen we echt zo klein wonen?

    Leestijd 4 – 6 minuten, door Thijs van Tetering

    Het eerste deel van een nieuwe serie over plattegronden


    D eze week heb ik voor het eerst mijn auto, een Renault uit 2006, uitgeleend via een deelplatform. Een bekende van me zocht een duurzamere manier om op vakantie te gaan dan met het vliegtuig en hierop bood ik hem mijn auto te leen aan.[1] Om risico’s uit te sluiten leek het ons beiden een goed idee om de auto via een platform te verhuren, en dit ging erg gemakkelijk. Na slechts enkele klikken was het geregeld. In eerste instantie voelde ik me voornamelijk goed bij het feit dat ik meehielp aan het verwezenlijken van de deeleconomie; ook mijn auto staat gemiddeld meer dan 95% van de tijd stil. Als iedere Nederlander een autodeler wordt zouden er nog maar 20% van de auto’s nodig zijn ten opzichte van nu; hieraan draag ik graag mijn steentje bij. Echter eerlijk is eerlijk: hoe dichterbij de vakantie kwam hoe meer ik begon te twijfelen of ik hier wel goed aan deed. Het was namelijk wel míjn auto waar ik, alhoewel ik deze gemiddeld slechts één of tweemaal per week gebruik, toch een bijzondere waarde aan hecht. Maar toen ik mijn autosleutel uit handen gaf en mijn auto zag wegrijden voelde ik dat het goed zat; ik ging gewoon weer op mijn fiets door de stad en heb mijn auto uiteindelijk geen seconde gemist. Nu kun je je natuurlijk afvragen; wat is dit voor een vreemd voorbeeld om je eerste artikel op een blog over het verduurzamen van de Nederlandse woningvoorraad mee te beginnen? Het antwoord hierop: ik zie in dit voorbeeld parallellen met de veranderende woonwensen van mijn generatie.

    Lees meer
  • DUURZAAM WONEN IS MEER DAN CO2 BESPAREN

    Leestijd 3 – 4 minuten, door Sandra Arts

    Over duurzaamheid & leefbaarheid

    Laatst was ik in Eindhoven aan het wandelen met een vriendin. Ze is een jaar geleden verhuist van de stad Eindhoven naar een dorp in Gelderland. Ze vertelde dat ze nog moeite heeft met de overgang; het wonen in een stad is zoveel anders dan in het dorp waar ze nu woont. Ze mist vooral sfeer. Het dorp waar ze nu woont heeft, net als vrijwel alle steden en dorpen in Nederland, een (oude) kern met daaromheen wijken uit de verschillende uitbreidingsperioden: de wederopbouw uit de periode net na de oorlog, de systeembouw uit de jaren ‘60/’70, de stadsvernieuwing na de crisis van de jaren ’80 en de vinexwijken uit de jaren ’90/’00. Deze verschillende bouwperioden zijn altijd leesbaar en proefbaar in een dorp of stad, bij de ene stad wat meer en bij het andere dorp wat minder. Het verschil wat mijn vriendin nu vooral ervaart is dat in Eindhoven de historische sfeer, zij  het vooral gerelateerd aan het industriële erfgoed, meer aanwezig is dan in het dorp waar ze nu woont. Daar is te veel van het oude centrum in de loop der tijd vervangen door nieuwbouw. En zij is daar geen uitzondering in. We houden vrijwel allemaal van de sfeer die de historie uitstraalt.

    Lees meer